راه حل بهینه
وقتی به احوال جامعه خود مینگریم ترسی همراه با هیجان ما را در بر میگیرد . التهاب تغیر رویه ها آدم را (آدم بیدار را) به جایی میبرد که نسبت به آینده نگران میشود چونکه شرایط ممکن است خیلی بهتر یا خیلی بدتر شود . این روزها آدمهای جامعه ما مثل موجهایی شده اند که به هم برخورد میکنند و هر گروه سعی در محو گروه دیگر دارد.
اما من ایمان دارم که تمام شما عزیزان از این موجها برکنارید . ایمان دارم تمام دوستانم که سه سال است شاهد تلاشها وسختکوشی های آنها در جهت ارتقای علمی ‘ شخصیتی و فرهنگی خود هستند( باران نعمتند نه موج مخرب) .
دوستان عزیز من هم تا چند روز پیش هیچ چیز برایم اهمیت نداشت واین فلسفه را دائم با خود تکرار میکردم که حتی اگر آدمها عوض شوند اتفاق خاصی برای ما نمی افتد نه از گرسنگی میمیریم ونه آنقدر میخوریم تا بمیریم. اما چیز هایی دیدم که واقعا ترسیدم واحساس خطر کردم ‘ این واکنش من از این جهت بود .اما حالا پشیمانم واز تمام شما عزیزان میخواهم مرا ببخشید که اینگونه داغ ومتعصب شدم.
آری راه حل بهینه برای ما در آغوش گرفتن کتابهای عزیزمان است باشد اینگونه به جایگاهی برسیم که خودمان درک کنیم نه اینکه بنویسند و مجبورمان کنند ‘ تهییجمان کنند وکورمان کنند.
صفحات این وبلاگ وهمچنین صفحات خاطرشما خیلی پاکترازاین حرفهاست که با شعارهای امثال من آلوده شود .جا دارد دوباره وصد باره از شما عزیزان عذر خواهی کنم که در ایام حساس امتحانات ایام مصیبت بار انتخابات را به یادتان آوردم.
به امید روزهای روشنتر ‘ موفق باشید.
